Architektura bezpieczeństwa

Jak Laze szyfruje dane obszaru roboczego, trzyma klucze z dala od agentów, izoluje komputery i kontroluje dostęp pracowników oraz wdrożenia.

Laze utrzymuje każdy obszar roboczy w Unii Europejskiej i szyfruje jego treść kluczem, który należy wyłącznie do tego obszaru roboczego. Agenci pracują na odizolowanych komputerach i sięgają po klucze przez sejf, który decyduje o każdym użyciu. Nasz własny zespół i nasze wdrożenia przechodzą przez ten sam rodzaj kontroli: krótkotrwały dostęp, zatwierdzenia kluczem dostępu i zapis każdego kroku.

  • Hosting w UE. Serwery, baza danych, pliki, sejf i komputery agentów działają w Paryżu we Francji. Zaszyfrowane kopie zapasowe są przechowywane w Amsterdamie w Holandii.
  • Osobny klucz dla każdego obszaru roboczego. Treść jest pieczętowana algorytmem AES-256-GCM pod własnym kluczem danych obszaru roboczego.
  • Klucze główne poza naszymi serwerami. Klucze chroniące te klucze danych są przechowywane w Scaleway Key Manager. Każde użycie przechodzi przez małe funkcje, które logują każde wywołanie tam, gdzie nasze serwery nie mogą go zmienić, a watchdog wyłącza klucz sejfu przy nietypowym użyciu.
  • Sejf między agentami a kluczami. Każdy klucz ma poziom, od automatycznego użycia aż po zatwierdzanie każdego użycia przez osobę na jej własnym urządzeniu. Na komputerze Laze agent ma symbole zastępcze swoich kluczy API, a prawdziwy klucz jest dodawany do żądania dopiero w drodze do witryny zatwierdzonej dla tego klucza.
  • Odizolowane komputery agentów. Agenci każdej osoby działają we własnej mikromaszynie wirtualnej Firecracker, która łączy się z internetem tylko przez proxy.
  • Wąski dostęp zespołu. Zespół Laze nie przegląda obszarów roboczych. Wizyta supportu trwa maksymalnie godzinę i jest zapisywana w dzienniku audytu obszaru roboczego; odczyt treści podczas incydentu wymaga klucza dostępu drugiego członka zespołu; agenci sięgają po działania zespołu tylko przez klucze zatwierdzone kluczem dostępu, które wygasają w ciągu godziny. Każdy krok trafia do własnego dziennika audytu obszaru roboczego.
  • Kontrolowane zmiany. Każda zmiana jest testowana na dokładnie tym kodzie, który trafia na produkcję, a zmiany w kodzie wrażliwym dla bezpieczeństwa są wdrażane tylko z podpisanym zatwierdzeniem, które sprawdza host produkcyjny.

Poniższe sekcje szczegółowo opisują każde zabezpieczenie, z myślą o inżynierze bezpieczeństwa, który zatwierdza Laze.

Publikujemy ten projekt, ponieważ uważamy, że przejrzystość i publiczna kontrola to najlepszy sposób, by utrzymać nasze systemy na poziomie bezpieczeństwa, do którego dążymy. Jeśli masz pytania albo widzisz sposób, by uczynić projekt bardziej rygorystycznym, prosimy o wiadomość na security@laze.so.

Hosting i lokalizacja danych

Laze działa w Unii Europejskiej. Serwery aplikacji, baza danych, magazyn plików, sejf i komputery agentów działają w Scaleway w Paryżu we Francji. Kopie zapasowe są przechowywane w Scaleway w Amsterdamie w Holandii i są szyfrowane, zanim opuszczą serwer. Laze prowadzi Reasoning Engine B.V., holenderska spółka.

Każda firma, która przetwarza dane osobowe dla Laze, jest wymieniona na stronie podprocesorów, wraz z tym, co otrzymuje, gdzie i na podstawie jakiego mechanizmu przekazywania. Ta strona wymienia też usługi, które obszar roboczy łączy samodzielnie i które przetwarzają dane na własnych warunkach.

Dane w tranzycie

Każdy publiczny adres Laze jest obsługiwany wyłącznie przez HTTPS, z TLS 1.2 jako minimum i dostępnym TLS 1.3. Cloudflare kończy TLS na brzegu sieci i łączy się z naszym serwerem źródłowym z pełną walidacją certyfikatu. Firewall serwera źródłowego przyjmuje ruch webowy tylko z opublikowanych zakresów adresów Cloudflare.

Baza danych nie ma publicznego endpointu: jest osiągalna tylko w sieci prywatnej. Gdy promujemy replikę na instancję główną, jej lista dostępu jest zastępowana, więc nowa instancja nigdy nie zachowuje domyślnej reguły dostawcy, która dopuszcza każdy adres. Redis wymaga hasła. Komputery agentów łączą się z aplikacją przez dedykowany listener na hoście i nie przechodzą przez Cloudflare.

Dane w spoczynku

Treść obszaru roboczego jest pieczętowana szyfrowaniem kopertowym, dzięki czemu kopia bazy danych, kopia zapasowa lub migawka dysku sama w sobie nie pokazuje żadnej treści obszaru roboczego:

  • Każdy obszar roboczy ma własny klucz danych AES-256.
  • Klucze danych są przechowywane tylko w postaci opakowanej, zaszyfrowane kluczem głównym treści przechowywanym w Scaleway Key Manager. Opakowywanie i odpakowywanie odbywa się wewnątrz Key Manager.
  • Każdy element jest pieczętowany za pomocą AES-256-GCM. Dane powiązane wiążą szyfrogram z jego obszarem roboczym, wierszem tabeli i kolumną, więc szyfrogram skopiowany do innego wiersza lub obszaru roboczego nie da się otworzyć.
  • Każdy klucz danych jest też opakowany kluczem odzyskiwania offline przechowywanym poza Scaleway, więc treść przetrwa utratę konta u dostawcy.

Aplikacja otwiera treść, gdy pokazuje ją członkowi, przeszukuje ją lub przekazuje agentowi, i nigdy nie posiada klucza głównego. Pieczętowanie i otwieranie odbywa się w osobnym procesie odszyfrowującym na hoście. Aplikacja pyta go przez lokalne gniazdo, a proces sprawdza, która jednostka usługi go wywołuje, zanim odpowie. Odpakowane klucze danych istnieją tylko w pamięci tego procesu, przez ograniczony czas, a każde otwarcie jest zliczane.

Sekrety sejfu korzystają z tego samego schematu pod własnym kluczem głównym, który został wygenerowany wewnątrz Key Manager i nie może zostać wyeksportowany.

Treść pieczętowana w ten sposób obejmuje wiadomości czatu i wątki, szkice i zaplanowane wiadomości, tekst załączników, zawartość plików, karty feedu, powiadomienia i teksty push, skrzynki odbiorcze agentów, strony pamięci i wiki z każdą zapisaną wersją, podglądy linków, prompty harmonogramów, payloady dziennika zdarzeń, treść zadań w kolejce, obrazy podglądu aplikacji oraz tekst audytu sejfu. Tekst jawny sprzed pieczętowania został usunięty z bazy danych po zweryfikowaniu każdej grupy. Payloady dziennika zdarzeń są kompresowane przed zapieczętowaniem, z wyjątkiem własnych zdarzeń sejfu, które pozostają nieskompresowane, aby sekret nigdy nie dzielił skompresowanego bloku z tekstem wybranym przez kogoś innego.

Zawartość plików jest pieczętowana dla każdego pliku osobno: każdy plik ma własny losowy klucz, zapieczętowany kluczem obszaru roboczego, i jest przechowywany jako uwierzytelnione fragmenty powiązane z obszarem roboczym, plikiem i pozycją fragmentu. Bazy danych aplikacji i ich kopie zapasowe są pieczętowane w ten sam sposób. Kopie zapasowe bazy danych są szyfrowane własnym kluczem, oddzielnym od danych uwierzytelniających do magazynu.

Klucze poza aplikacją

Klucze główne są używane tylko przez małe funkcje serverless poza hostem aplikacji. Każda funkcja jest jedynym posiadaczem danych uwierzytelniających, które mogą szyfrować lub odszyfrowywać jej kluczem, i loguje każde wywołanie do usługi logowania Scaleway, której host aplikacji nie może zmienić. Watchdog poza hostem odczytuje te zapisy według harmonogramu. Gdy liczba odpakowań klucza sejfu przekroczy wyuczony poziom bazowy, wyłącza klucz, co jest odwracalne i nigdy nie jest usunięciem, i powiadamia nas e-mailem oraz w Laze.

Proces odszyfrowujący zlicza też otwarcia dla każdego obszaru roboczego i łącznie. Nagłe skoki wywołują alerty, a w przypadku kluczy sejfu skok blokuje każde otwarcie, dopóki operator nie zresetuje blokady sprzętowym kluczem dostępu. Każdy alert wskazuje użycia i ścieżki kodu, które spowodowały skok, a operatorzy czytają alerty przez audytowaną funkcję, bez dostępu do hosta.

13 listopada 2026 r. ta blokada zadziałała przez nasz własny kod. Aby zbudować symbole zastępcze, każde uruchomienie hostowanego agenta otwierało wszystkie klucze jego właściciela, a właściciel z kilkuset kluczami przekroczył limit. Każdy klucz przechowywany na serwerze pozostał zablokowany, dopóki operator nie zresetował bezpiecznika kluczem dostępu. Teraz uruchomienia otwierają każdy klucz raz na proces, w tempie znacznie poniżej limitu, a klucz używany przez proxy jest otwierany najwyżej raz na minutę.

Wyszukiwanie w zaszyfrowanych wiadomościach

Baza danych nie przechowuje słów. Każde słowo wiadomości, jego krótkie prefiksy i każda para sąsiednich słów są przechowywane jako tokeny HMAC z kluczem, pod kluczem wyszukiwania właściwym dla obszaru roboczego. Zapytanie jest haszowane w ten sam sposób i porównywane z tokenami; dokładne frazy są sprawdzane po odszyfrowaniu.

Tokeny nie ujawniają słów, nie da się ich powiązać między obszarami roboczymi i nie mogą otworzyć wiadomości. Osobie czytającej bazę danych pokazują to, które wiadomości w jednym obszarze roboczym mają wspólne słowo lub parę słów i jak często.

Sesje i logowanie

Tokeny sesji, klucze API, tokeny zaproszeń i urządzeń są przechowywane tylko jako skróty SHA-256, więc kopia bazy danych nie pozwala nikogo zalogować. Tokeny logowania Google i Apple są pieczętowane kluczem platformy w tym samym schemacie kopertowym. Sesja trwa siedem dni od ostatniego użycia. Konto z hasłem nie może się zalogować, dopóki jego adres e-mail nie zostanie potwierdzony.

Na urządzeniu

Strony, które aplikacja webowa przechowuje dla szybkiego startu, są zapisywane w IndexedDB przeglądarki, zapieczętowane za pomocą AES-GCM, kluczem zaimportowanym jako nieeksportowalny, którego sama kopia naszej bazy danych nie pozwala odtworzyć. Wylogowanie, wygaśnięcie sesji i odwołanie go usuwają. Karty zatwierdzeń i wszystko, co zawiera nazwę klucza sejfu, nigdy nie są zapisywane w pamięci podręcznej urządzenia.

Sejf

Agenci proszą sejf o klucz lub połączone konto po nazwie. Sejf decyduje na podstawie poziomu klucza, osoby, dla której pracuje agent, oraz rozmowy. Każdy klucz ma jeden z czterech poziomów:

PoziomCo się dzieje, gdy agent poprosiPrzechowywanie
ZezwalajAgent go używaSzyfrowanie kopertowe na serwerze
AutoAutomatyczne sprawdzenie analizuje żądanie i zezwala na nie lub pyta osobę, gdy nie ma pewnościSzyfrowanie kopertowe na serwerze
Zawsze pytajOsoba zatwierdza każde użycieZapieczętowany dla urządzeń właściciela
Tylko człowiekAgenci nigdy z niego nie korzystająZapieczętowany dla urządzeń właściciela

Zapieczętowane dla urządzenia

Klucze Zawsze pytaj i Tylko człowiek korzystają z podwójnego szyfrowania. Wartość jest szyfrowana dla klucza urządzenia właściciela, klucza P-256, którego część prywatna jest opakowana wynikiem rozszerzenia PRF klucza dostępu lub przechowywana w Secure Enclave na urządzeniach Apple. Serwer przechowuje tylko szyfrogram, którego nie może otworzyć, więc zatwierdzenie na urządzeniu jest samym aktem odszyfrowania.

Pierwsze urządzenie osoby w Laze jest aktywne od razu. Każde kolejne urządzenie czeka, aż jedno z jej aktywnych urządzeń zatwierdzi je własnym podpisem, więc skradziona sesja nie może zarejestrować własnego urządzenia. Każda rejestracja, zatwierdzenie i wyzwanie ponownego uwierzytelnienia jest jednorazowe. Rejestracja iPhone'a zawiera też atestację App Attest sprawdzaną względem certyfikatu głównego Apple. Usunięcie urządzenia kończy każdą dzierżawę, którą zatwierdziło.

Klucze, które muszą pozostać na serwerze, na przykład loginy OAuth używane przez proxy, mogą włączyć opcję "Zatwierdź na urządzeniu": każde zatwierdzenie tego klucza wymaga wtedy świeżego potwierdzenia kluczem dostępu, Touch ID lub Face ID, nigdy hasła ani zwykłego dotknięcia.

Zatwierdzenia i dzierżawy

Zatwierdzenie obejmuje jedno użycie lub dzierżawę trwającą maksymalnie siedem dni, domyślnie dwa. Obniżenie poziomu klucza lub wydłużenie dzierżawy jest możliwe tylko na stronie Sejf lub Konektory, a z poziomu Zawsze pytaj lub Tylko człowiek wymaga też potwierdzenia na urządzeniu. CLI, API i agenci mogą tylko podnosić ochronę. O żądaniach dotyczących klucza decydują tylko osoby, które sejf wskazuje dla tego klucza, nigdy agent. Niektóre działania zawsze wymagają zgody osoby bez względu na poziom, na przykład wysyłanie e-maili lub wiadomości poza firmę. Nowe połączenie zaczyna od kategorii swojego konektora: Zawsze pytaj dla poczty, prywatnych plików, płatności i wysyłania do odbiorców, Auto dla narzędzi takich jak kalendarze i hosting kodu oraz Zezwalaj dla tych o niskim ryzyku. Administrator obszaru roboczego może wymusić poziom kategorii jako dolną granicę, którą członkowie mogą podnieść, ale nie obniżyć.

Automatyczne sprawdzenie dla kluczy Auto wysyła żądanie, reguły klucza i bieżącą rozmowę z tej tury, nigdy wartość klucza, do OpenAI, wymienionego na stronie podprocesorów. Sprawdzenie przechodzi przez bramkę AI LangWatch do serwerów OpenAI w Stanach Zjednoczonych. Do 1 grudnia 2026 r. przejdzie ono na serwery OpenAI w UE; czeka to na włączenie przez OpenAI przechowywania danych w UE dla naszego konta. Jeśli sprawdzenie się nie powiedzie lub przekroczy limit czasu, decyduje osoba.

Co widzą agenci

Na komputerze Laze klucz API używany przez HTTPS nigdy nie trafia na komputer. Agent ma symbol zastępczy, a egress proxy podmienia go na prawdziwą wartość w drodze do witryny zatwierdzonej dla tego klucza; opisuje to sekcja Klucze na granicy ruchu wychodzącego. Gdy polecenie potrzebuje surowej wartości, laze vault run przekazuje ją do środowiska tylko tego jednego polecenia, po tym jak sejf na to zezwoli. Wartości, które pojawiają się na czacie lub w logach, są maskowane.

Klucze utworzone przez agenta

Agenci nie mogą dodawać kluczy do sejfu. Gdy agent tworzy dane uwierzytelniające dla swojego właściciela, na przykład token utworzony na stronie ustawień usługi, oferuje je przez laze vault offer, które odczytuje wartość jeden raz ze standardowego wejścia. Sejf ją pieczętuje, a właściciel dostaje kartę z nazwą klucza, polem, poziomem i powodem, nigdy z wartością. Klucz zostaje zapisany tylko po zatwierdzeniu przez właściciela, w jego osobistym pęku kluczy, na poziomie Zawsze pytaj, chyba że agent zaproponował niższy poziom. Udostępnienie go potem komuś innemu wymaga klucza dostępu właściciela. Odrzucona lub pozostawiona bez odpowiedzi oferta jest usuwana.

Pliki sesji agentów

Agenci programistyczni zapisują w pliku sesji to, co widzieli. Gdyby polecenie wypisało wartość z sejfu, ta wartość zostałaby w tym pliku na dysku. Laze zastępuje każdą znalezioną tam wartość z sejfu odwołaniem takim jak {{vault:openai}}:

  • na komputerze Laze, na końcu każdej tury, w sesjach Claude Code i sesjach Codex zaimportowanych na komputer;
  • na własnej maszynie osoby, przez wtyczkę Laze dla Claude Code, która przy każdym zatrzymaniu wysyła nowe wiersze własnej sesji i zapisuje odpowiedź w tym samym miejscu.

Zastępowane są tylko dokładne wartości, które sejf przechowuje i których agent może używać. Nie ma zgadywania na podstawie wzorców, więc sekret wygenerowany przez samego agenta zostaje bez zmian, a nic poza folderami sesji nie jest ruszane. Znana luka: na własnej maszynie osoby wiersze są porównywane w postaci zapisanej, więc wartość ze znakiem, który JSON zamienia na sekwencję ucieczki, na przykład cudzysłowem, ukośnikiem wstecznym lub znakiem nowego wiersza, nie zostanie znaleziona, a wiersz dłuższy niż 64 000 znaków jest pomijany.

Wszystko, co pochodzi od sekretu, na przykład dopasowanie, nazwa klucza, liczba lub różnica w błędzie, jest traktowane jak sam sekret i sprawdzane względem dostępu czytającego, zanim zostanie pokazane.

Ślad audytowy

Każde użycie sejfu, zatwierdzenie, ujawnienie, udostępnienie, zmiana poziomu i zmiana urządzenia jest zapisywane w dzienniku użycia klucza, wraz z tym, kto poprosił, kto zatwierdził i w jaki sposób. Wpisy tworzą łańcuch haszy, którego stemple obejmują skrót z kluczem każdego wpisu, więc osoba czytająca bazę danych nie może ani odczytać wpisu, ani sprawdzić swojego przypuszczenia względem jego stempla. Zaplanowane sprawdzenie ponownie haszuje każdy łańcuch, a przerwanie łańcucha wywołuje pilny alert.

Klucze na granicy ruchu wychodzącego

Status: działa od 13 listopada 2026 r. dla agentów na komputerach Laze. Agenci połączeni z własnej maszyny osoby działają bez zmian i używają laze vault run.

Symbole zastępcze

Dla każdego pola każdego klucza API, którego agent może używać, jego komputer ma symbol zastępczy zamiast wartości. Symbol zastępczy ma długość wartości, ten sam rodzaj znaku na każdej pozycji i ten sam prefiks na początku, na przykład sk-, więc biblioteki sprawdzające format klucza go akceptują. Reszta jest losowa i inna dla każdego agenta i komputera. Wartości krótsze niż 20 znaków nie dostają symbolu zastępczego.

Cały ruch z komputera wychodzi przez jego egress proxy, które kończy TLS certyfikatem Laze, któremu komputer ufa. Proxy szuka symboli zastępczych agenta w nagłówkach, danych uwierzytelniających, adresie URL i treści tekstowej. Gdy znajdzie taki symbol w drodze do witryny zatwierdzonej dla tego klucza, pyta sejf, który decyduje o tym użyciu jak o każdym innym: poziom klucza, uprawnienie lub dzierżawa agenta, automatyczne sprawdzenie, osoba, gdy to potrzebne. Następnie proxy wpisuje prawdziwą wartość do żądania. O każdym żądaniu decyduje się osobno i każde jest logowane. Wartość jest otwierana najwyżej raz na minutę dla każdego klucza i trzymana tylko w pamięci aplikacji przez tę minutę.

Proxy ponadto:

  • przywraca symbol zastępczy, jeśli witryna odeśle wartość w odpowiedzi, także gdy odpowiedź jest zakodowana lub skompresowana;
  • nigdy nie podąża za przekierowaniem, więc wartość nie może trafić do witryny, której nikt nie zatwierdził;
  • odrzuca symbol zastępczy w zwykłym HTTP, w treści binarnej lub w surowym połączeniu, które nie jest HTTP;
  • podmienia wartości tylko w trakcie tury agenta i blokuje ruch, gdy nie może połączyć się z sejfem.

Każdy klucz ma własną listę witryn

Witryna to dokładna nazwa hosta i port, bez symboli wieloznacznych. Strona klucza w sejfie wymienia jego zatwierdzone witryny, wraz z tym, kto lub co zatwierdził każdą z nich i kiedy. Osoby, które odpowiadają na karty klucza, mogą tam dodać lub usunąć witrynę. Agenci nie mogą zmieniać listy.

Gdy agent wysyła symbol zastępczy do witryny spoza listy, proxy wstrzymuje żądanie, a sejf sprawdza witrynę. Jeśli sprawdzenie jej nie zatwierdzi, właściciel klucza, a w przypadku klucza obszaru roboczego jego zarządcy, dostają kartę z trzema przyciskami: Zezwalaj raz, Zawsze dla tej witryny i Odrzuć. Zawsze dla tej witryny dodaje witrynę do listy klucza, dopóki osoba jej nie usunie. Odrzuć odrzuca żądanie, a błąd, który dostaje agent, wskazuje, kto odmówił. Wstrzymane żądanie czeka do 60 sekund; potem agent dostaje informację, by ponowić próbę, gdy osoba odpowie. Karta pozostaje otwarta przez dobę, więc późniejsze zatwierdzenie przepuszcza ponowioną próbę.

Jak sprawdzana jest nowa witryna

Sprawdzenie odczytuje nazwę i etykietę klucza, witrynę, jej domenę rejestrowalną, wiek domeny z publicznych rekordów RDAP oraz witryny, których klucz już używa. Nigdy nie widzi wartości, symbolu zastępczego ani żądania. Nie ma listy dostawców. Model odpowiada na cztery krótkie pytania: czy witryna należy do usługi, która wydała klucz, czy to oficjalna domena usługi wskazanej w nazwie klucza, czy klucz służy do własnych systemów obszaru roboczego i czy witryna wygląda na podróbkę. Sejf decyduje na podstawie prawdopodobieństw podanych przez model:

  • Przy pierwszej witrynie klucza zawsze pytana jest osoba. W naszych testach żadne dane wejściowe nie pozwoliły odróżnić prawdziwej pierwszej witryny od dobrze zrobionej podróbki.
  • Później witryna w domenie, której klucz już używa, jest zatwierdzana, gdy model ma co najmniej 90% pewności, że należy do usługi klucza, a witryna nie zostaje oceniona jako podróbka.
  • Sprawdzenie nigdy nie odrzuca. Wysoka ocena podróbki dodaje do karty dla osoby zdanie „Ta witryna może podszywać się pod inną”.
  • Sprawdzenie, które jest wyłączone, wolne lub zakończy się błędem, pyta osobę. Zajęty endpoint modelu jest odpytywany ponownie w limicie czasu sprawdzenia.
  • W przygotowaniu: zatwierdzanie klucza do własnych systemów obszaru roboczego w zweryfikowanych domenach obszaru roboczego. Reguła jest gotowa; sejf jeszcze nie przekazuje jej tych domen.

Zmierzyliśmy sprawdzenie przed jego włączeniem, z gpt-6-luna przez bramkę AI LangWatch, czyli tą samą ścieżką, której używa produkcja:

Zbiór danychPary
Prawdziwe klucze i witryny, z którymi ich używano71
Podrobione witryny użyte do dostrojenia reguły100
Podrobione witryny wyłączone z dostrajania, z permutacji dnstwist oraz z feedów OpenPhish i Phishing.Database94

Z ostateczną regułą sprawdzenie zatwierdziło 0 podróbek i odrzuciło 0 prawdziwych witryn. Zatwierdziło 18 z 50 kolejnych witryn własnej usługi klucza; w pozostałych przypadkach zapytało osobę. Odrzucanie pozostaje wyłączone, dopóki model nie będzie odrzucał co najmniej 80% wyłączonych z dostrajania podróbek, nie odrzucając żadnej prawdziwej witryny. Dziś odrzuca 64%.

Sprawdzenie działa na Decisions API od OpenAI, osiąganym przez bramkę AI LangWatch, która kieruje je do serwerów OpenAI w Stanach Zjednoczonych. Do 1 grudnia 2026 r. przejdzie ono na serwery OpenAI w UE; czeka to na włączenie przez OpenAI przechowywania danych w UE dla naszego konta. Sprawdzenie nigdy nie wysyła wartości klucza.

Czego podmiana nie obejmuje

Odtworzyliśmy rzeczywiste użycie kluczy w naszym własnym zespole, około 51 600 użyć przez ludzi i agentów, względem tego projektu, odczytując nazwy, hosty i kształt żądań, nigdy wartości. Po pominięciu dwóch jednorazowych skoków około 80% użyć pasuje do podmiany: klucz wysyłany przez HTTPS do własnej usługi albo do witryny raz zatwierdzonej. Około 19% nie pasuje i nadal przechodzi przez laze vault run, które przekazuje wartość jednemu poleceniu po tym, jak sejf na to zezwoli:

  • klucze AWS i inne klucze S3, które podpisują żądania na maszynie (SigV4);
  • adresy URL i hasła baz danych oraz klucze SSH, które nie są przesyłane przez HTTPS;
  • klucze do podpisywania i szyfrowania używane wewnątrz programu.

Właściciel klucza może oznaczyć go jako używany tylko na komputerze, wtedy nigdy nie jest podmieniany. Klucze zapieczętowane dla urządzeń osoby i klucze Tylko człowiek nie są jeszcze podmieniane. Klient, który przypina własne certyfikaty, nie może korzystać z podmiany i dostaje wskazówkę, by użyć laze vault run. Agent nadal może używać klucza w witrynie, dla której klucz jest zatwierdzony, w granicach poziomu i budżetów klucza, a witryna, która zapisuje to, co otrzymuje, może zapisać też klucz: zatwierdzenie witryny oznacza powierzenie jej klucza.

Izolacja agentów

Komputer każdej osoby jest osobną mikromaszyną wirtualną Firecracker, uruchamianą pod Firecracker jailer z własnym użytkownikiem, chroot i cgroup. Komputer ma własny dysk; obraz bazowy jest współdzielony tylko do odczytu. Komputery nie mają trasy do siebie nawzajem, nie mają DNS ani NAT: firewall pozwala komputerowi łączyć się tylko z jego egress proxy. Proxy nie może połączyć się z bazą danych, sieciami prywatnymi ani samym hostem, z wyjątkiem Laze API. Komputery obszaru roboczego współdzielą jeden folder /work do przekazywania plików między agentami.

Komputer jest jedną strefą zaufania dla agentów swojego właściciela, dlatego klucze są przechowywane w sejfie, a nie na dysku.

Gdy osoba włączy dedykowane IP, każda strona, którą otwiera przeglądarka jej komputera, wychodzi przez ten adres, łącznie z logowaniem do dostawców modeli, więc witryna nigdy nie widzi jednego logowania z dwóch adresów. Przeglądarka nigdy nie wraca do adresu współdzielonego: jeśli dedykowany adres nie może połączyć się z witryną, strona się nie wczytuje, a karta przeglądarki to pokazuje. Tylko ruch do adresów samego Laze wychodzi przez adres współdzielony. Zmiana ustawienia od razu dociera do działającej przeglądarki.

To, co agent może odczytać, wynika z jego podpisanej tury, a nie z tego, co twierdzi jego klient. W turze agent odczytuje rozmowę, na którą odpowiada, oraz to, co może odczytać osoba, która rozpoczęła turę. Token tury przestaje pozwalać na odczyt czatu i pamięci, gdy tura się kończy. Prywatne wpisy pamięci osoby ładują się tylko u osobistego agenta, którego ta osoba jest właścicielem.

Klucze CLI

Klucz utworzony przez laze login jest powiązany z parą kluczy na jego maszynie. Każde wywołanie zawiera podpisany dowód obejmujący metodę, ścieżkę, czas, jednorazowy identyfikator i skrót tokena, więc sam skopiowany token jest odrzucany, a jego właściciel dostaje powiadomienie. Każdy klucz co siedem dni ponownie wymaga klucza dostępu właściciela. Nagły skok odczytów lub użycie z sieci, w której klucza wcześniej nie widziano, tworzy kartę dla właściciela, a nagły skok natychmiast odwołuje klucz.

Połączeni agenci

Agent programistyczny połączony z własnej maszyny osoby jest rozpoznawany wyłącznie po identyfikatorze sesji. Folder, w którym działa, nigdy nie decyduje, jako który agent mówi dana sesja, więc inna sesja otwarta w tym samym folderze milczy, dopóki osoba jej nie powiąże. Tylko osoba może przenieść agenta do innej sesji; serwer odrzuca sesję, która próbuje sama przejąć agenta.

Aplikacje

Aplikacje działają we własnej domenie rejestrowalnej, oddzielnej od Laze, z ciasteczkiem sesji tylko dla hosta i API danych, które odpowiada tylko własnemu źródłu. Skrypty aplikacji nie mogą dostać się do sesji Laze ani do innej aplikacji.

Nasz własny dostęp

Żadna rola bazy danych nie odczytuje treści: dla każdej roli, łącznie z właścicielem tabel, treść jest szyfrogramem. Aplikacja łączy się przez role ograniczone do odczytu i zapisu wierszy; osobna rola jest właścicielem schematu i uruchamia migracje. Rola tylko do odczytu, której nasi inżynierowie używają do diagnostyki, odczytuje identyfikatory, stany, liczniki i znaczniki czasu, ale nie treść, sekrety ani dane osobowe, takie jak imiona i nazwiska oraz adresy e-mail, a każda sesja musi podać powód. Monitor wywołuje alert przy każdej nieznanej sesji bazy danych, roli lub regule dostępu.

Zespół Laze nie przegląda obszarów roboczych. Dostęp, jaki ma zespół:

  • Podgląd i zarządzanie operacjami. Zespół może wyświetlić listę obszarów roboczych i zobaczyć członków, rozliczenia oraz ostatnie wpisy audytu. Osoby z zespołu z uprawnieniami do zarządzania mogą przez maksymalnie godzinę, z podaniem powodu, oglądać Laze jako dana osoba, aby zbadać zgłoszenie do supportu. Każda taka wizyta jest zapisywana w dzienniku audytu każdego obszaru roboczego, w którym ta osoba jest. Wizyta nie może tworzyć danych uwierzytelniających ani działać w sejfie.
  • Awaryjny odczyt treści (break-glass). Podczas incydentu członek zespołu prosi o odczyt jednej rozmowy z okresu maksymalnie siedmiu dni lub krótkiej listy wiadomości, z powodem i limitem czasu. Drugi członek zespołu musi to zatwierdzić kluczem dostępu lub podpisem Secure Enclave z własnego urządzenia; hasło nigdy się nie liczy, a wnioskujący nie może zatwierdzić. Każda odczytana strona jest zliczana, a każdy krok trafia do własnego dziennika audytu obszaru roboczego.
  • Klucze operatora. Pojedyncza operacja na pojedynczym celu, zgłoszona z powodem, uruchamia się dopiero po zatwierdzeniu przez operatora kluczem dostępu operatora. Zatwierdzenie trwa godzinę i jest powiązane z kluczem, który o nie poprosił. Uprawnienia, podszywanie się, break-glass, bezpieczniki i same klucze nigdy nie są osiągalne w ten sposób.
  • Klucze dostępu operatora. Zresetowanie bezpiecznika lub obejście watchdoga wymaga klucza dostępu operatora. Nowy klucz dostępu operatora jest dodawany tylko przez rekord podpisany przez obecny; łańcuch rekordów jest odtwarzany przez watchdog poza hostem, który wysyła e-mail o każdej zmianie.

Hosty produkcyjne akceptują tylko klucze SSH i tylko z jednego hosta wdrożeniowego. Dostęp root wymaga osobnego klucza, który jest udostępniany dopiero po zatwierdzeniu, za każdym razem, gdy jest używany. Logowania root, odrzucone polecenia i konfiguracja zmieniona poza wdrożeniem wywołują alerty.

Kontrola zmian

Każda zmiana w Laze trafia przez automatyczne bramki: formatowanie, lint, sprawdzanie typów, testy jednostkowe, architektury i integracyjne uruchamiają się na dokładnie tym drzewie, które jest wypychane, zanim zostanie wdrożone. Po każdym wdrożeniu następuje smoke test na produkcji.

Zmiany w ścieżkach wrażliwych, w tym w mechanizmach wdrożeń i bramek, workflowach CI, firewallu, procesie odszyfrowującym, pieczętowaniu treści i uwierzytelnianiu, są wdrażane dopiero po zatwierdzeniu przez wskazaną osobę zatwierdzającą. Zatwierdzenie udostępnia klucz Ed25519, który podpisuje skrót wrażliwych plików. Host produkcyjny sprawdza ten podpis względem listy i klucza publicznego wydania, które już działa, więc zmiana nie może zatwierdzić samej siebie ani usunąć się z listy.

Akcje CI są przypięte do SHA commita, a obrazy kontenerów do digestu, a test zatrzymuje bramki przy nieprzypiętym. Sekrety produkcyjne są przechowywane w Scaleway Secret Manager, a host ma tylko dane uwierzytelniające tylko do odczytu, aby pobrać je podczas wdrożenia. Poza produkcją dane uwierzytelniające, które mogą odczytać dane użytkowników, takie jak klucze bazy danych i kopii zapasowych, wymagają zatwierdzenia za każdym razem, gdy inżynier ich używa.

Logowanie i monitorowanie

Treść wiadomości, szkice, pamięć, prompty i tekst plików nigdy nie trafiają do logów, metryk, błędów ani payloadów zdarzeń; logi zawierają identyfikatory i długości. Zapisane argumenty audytu przechowują rozmiar dowolnego tekstu, a nie sam tekst. Host produkcyjny przechowuje swoje logi systemowe maksymalnie czternaście dni.

Alerty z procesu odszyfrowującego, watchdoga kluczy, łańcucha audytu i monitora bazy danych stają się pilnymi kartami, z powiadomieniem push, dla operatorów pełniących dyżur. Watchdog wysyła też e-mail ścieżką, która nie zależy od hosta aplikacji.

Monitor bazy danych odczytuje też od dostawcy stan dysku i status bazy danych. Ostrzega przy zapełnieniu w 70% i wzywa operatorów przy 85% albo gdy baza danych nie jest gotowa. Wezwanie dociera do operatorów e-mailem, wysyłanym bez udziału bazy danych, oraz jako pilna karta w Laze.

Okres przechowywania

DaneJak długoStatus
Dziennik audytu obszaru roboczego1 rok, potem usuwany przez codzienny przebiegDziała
Dziennik zdarzeń90 dni; 14 dni dla rutynowych powiadomień, takich jak kroki dostarczania i wybudzania; historia alertów sejfu jest zachowywanaW przygotowaniu
Kopiowane wiadomości ze Slacka, Discorda i WhatsAppaPamięć podręczna, usuwana 7 dni po ostatnim odczycie, jak opisano niżejW przygotowaniu
Kopie zapasowe bazy danych6 miesięcy, zaszyfrowaneDziała
Migawki bazy danych u dostawcy7 dniDziała
Logi systemowe hosta produkcyjnego14 dniDziała

Laze przechowuje kopiowane wiadomości tylko jako pamięć podręczną. Kopiowana wiadomość ze Slacka, Discorda lub WhatsAppa jest usuwana 7 dni po tym, jak dotarła lub po raz ostatni została przeczytana w Laze, zależnie od tego, co nastąpiło później. Gdy ktoś przewinie wstecz poza pamięć podręczną, Laze ponownie odczytuje wiadomości ze źródła. W przypadku WhatsAppa źródłem jest własny komputer osoby, który przechowuje 6 miesięcy historii, zaszyfrowanej. Agenci odczytują starsze wiadomości w ten sam sposób, a każdy taki odczyt jest zapisywany w dzienniku audytu. Wiadomości napisane w Laze są przechowywane tak długo, jak istnieje obszar roboczy. Dopóki to nie zostanie wdrożone, Slack i Discord mają kroczącą 7-dniową pamięć podręczną, którą administrator może ustawić na od 1 do 30 dni, a WhatsApp przechowuje 7 dni.

Reagowanie na incydenty

Gdy uruchomi się alert, najpierw ograniczamy skutki: zadziałany bezpiecznik zatrzymuje odszyfrowania, watchdog może wyłączyć klucz główny sejfu, a sesje i dane uwierzytelniające mogą zostać odwołane. Klucze danych i klucz główny można zrotować przez ponowne opakowanie, a stare generacje pozostają czytelne, dopóki przeniesienie nie zostanie zweryfikowane.

Jeśli naruszenie dotyczy danych osobowych, dla których jesteśmy administratorem, zgłaszamy je holenderskiemu organowi ochrony danych osobowych w ciągu 72 godzin, gdy wymaga tego RODO, i bez zbędnej zwłoki informujemy osoby, których dotyczy, gdy może ono powodować wysokie ryzyko naruszenia ich praw. Jeśli dotyczy treści obszaru roboczego, bez zbędnej zwłoki informujemy właścicieli obszaru roboczego, przekazując to, czego potrzebują do wypełnienia własnych obowiązków. Zobacz politykę prywatności.

Zgłaszanie podatności

Znalazłeś problem z bezpieczeństwem? Napisz na security@laze.so. Ten sam adres jest w naszym pliku security.txt.