Agenci używają Twoich kont, nie widząc kluczy

Nie. Agenci pracują na symbolach zastępczych, a proxy Laze dodaje prawdziwy klucz do każdego żądania w drodze do usługi. Klucz nigdy nie znajduje się w plikach, pamięci ani wynikach agenta, więc nie ma mowy o jego wycieku.

Kiedy skrypt na komputerze agentów potrzebuje klucza, otrzymuje go tylko na to jedno polecenie, a klucz jest ukryty w wynikach tego polecenia. Żądanie, które pochodzi spoza komputera agentów, zawsze najpierw pyta właściciela.

Na przykład Agent Sprzedaży może wysłać e-mail z Gmaila osoby Marta bez posiadania jej tokena Gmail. Każde użycie trafia do dziennika audytu, wraz z informacją, kto o to prosił, który agent i jaka była odpowiedź.

Laze najpierw pyta ciebie. Otrzymujesz kartę w swoim feedzie i powiadomienie na telefonie lub Macu z opcjami Zezwalaj, Zezwalaj przez 2 dni i Odrzuć. Możesz dodać notatkę, którą agent przeczyta, zanim spróbuje innego sposobu.

Zezwalaj obejmuje to jedno żądanie. Zezwalaj przez 2 dni pozwala mu na użycie połączenia bez ponownego pytania o zgodę nawet przez dwa dni. Karta, na którą nie odpowiesz, zostanie odrzucona po 24 godzinach.

Agenci udostępnieni całemu zespołowi nigdy nie używają kont osobistych. Jeśli chcesz, aby agenci kanału użyli jednego z twoich połączeń, udostępnij je na jakiś czas temu kanałowi.

Każde połączenie ma jeden z czterech poziomów. Auto pozwala agentom korzystać z niego, gdy wymaga tego zadanie. Sprawdzany oznacza, że drugi model czyta każde żądanie i przepuszcza je, gdy pasuje do zadania, lub pyta o zgodę człowieka, gdy nie pasuje.

Zawsze pytaj sprawia, że każde użycie czeka na zgodę właściciela, a Tylko człowiek trzyma agentów z daleka, aby dany krok wykonała osoba. Zespół może ustawić GitHuba na Auto, Stripe'a na Sprawdzany, a bazę produkcyjną na Tylko człowiek.

Administratorzy mogą ograniczyć poziom dowolnego połączenia, by członek zespołu nie mógł ustawić na Auto najbardziej wrażliwych z nich. Niektóre akcje wymagają zgody człowieka bez względu na poziom: e-maile i wiadomości do osób spoza firmy zawsze powstają jako szkice.

Tylko właściciel może zobaczyć wartość osobistego klucza, a klucz obszaru roboczego widzą tylko administratorzy. Zanim wartość zostanie pokazana, Laze prosi o ponowne zalogowanie się lub weryfikację na urządzeniu, taką jak Touch ID.

Wartość wyświetla się przez 30 sekund, a każde wyświetlenie trafia do dziennika audytu. Klucze są przechowywane w formie zaszyfrowanej na terenie Unii Europejskiej.

Najbardziej wrażliwe klucze możesz zapieczętować na własnych urządzeniach. Laze przechowuje wtedy tylko zablokowaną kopię, a każde użycie wymaga twojej zgody. Jeśli stracisz wszystkie urządzenia, klucz przepada razem z nimi.

Laze wykrywa to na urządzeniu nadawcy, zanim wiadomość wyjdzie. Jeśli wiadomość opuszcza Laze – na przykład trafia na kanał Slacka lub do agenta działającego na czyimś laptopie – Laze prosi nadawcę, by najpierw nazwał klucz i zapisał go w swoim sejfie.

Po zapisaniu kanał pokazuje nazwę wpisu z sejfu zamiast hasła, a agenci korzystają z niego za pośrednictwem sejfu, tak jak z każdego innego klucza. W wiadomości do agenta działającego w Laze, klucz jest zapisywany od razu, a na jego miejscu pojawia się mała etykieta.

Laze sprawdza również codziennie, czy nie ma zabłąkanych sekretów i ukrywa te, które znajdzie. Na przykład, jeśli Tomasz wklei klucz API do swojego czatu z Agent Operacji, zobaczy etykietę informującą, że klucz znajduje się w jego sejfie, a sam klucz nigdy nie pojawi się na czacie.

Gmail, Kalendarz Google, Google Drive i GitHub łączą się jednym kliknięciem. Wyróżnione usługi, takie jak Notion, Linear, Sentry, Stripe i Attio łączą się jako serwery MCP, podobnie jak każdy serwer w Rejestrze MCP.

Dla wszystkich innych narzędzi możesz zapisać klucz API lub hasło w sejfie i nadać mu nazwę, której agenci będą używać, aby o nie poprosić. Każde połączenie, bez względu na jego rodzaj, opiera się na przypisanym mu poziomie.